Dźwignia operacyjna

--- reklama ---
Nie daj się oszukać funduszom inwestycyjnym! Osiągnij regularny zysk inwestując samodzielnie w akcje na rynku kapitałowym. Zobacz więcej >>


Dźwignia operacyjna

Dźwignia operacyjna określa , w jakim stopniu jednoprocentowa zmiana przychodu ze sprzedaży wpływa na zmianę zysku operacyjnego. Punktem wyjścia do analizy dźwigni operacyjnej jest określenie tzw. progu rentowności. Wylicza się :

  • ilościowy próg rentowności;

  • wartościowy próg rentowności;

  • procentowy próg rentowności;

Ilościowy próg rentowności wyliczany jest na podstawie wzoru

PR = Ks / Cj − jKz

gdzie:

PR – ilościowy próg rentowności;

Ks – koszty stałe;

Cj – cena jednostkowa produktu;

jKz – koszty zmienne przypadający na jednostkę produktu.

i pokazuje nam ile sztuk produktu musimy sprzedać, aby pokryć koszty stałe.

Wartościowy próg rentowności wyliczany jest na podstawie wzoru

PR’ = PR ⋅ Cj

gdzie:

PR’ – wartościowy próg rentowności;

PR – ilościowy próg rentowności;

Cj – cena jednostkowa produktu;

 w celu pokazania wartości sprzedaży pokrywającej koszty stałe.

Procentowy próg rentowności wyliczany na podstawie wzoru

PR’’= PR / Pm ⋅ 100%

gdzie:

PR’’– procentowy próg rentowności

PR – ilościowy próg rentowności

Pm – maksymalna wielkość produkcji.

wskazuje, jaka część maksymalnej zdolności produkcyjnej przedsiębiorstwa musi być zaangażowana w pokrycie kosztów stałych. Jeżeli ilość dni roboczych pomnożymy przez procentowy próg rentowności ustalimy, ile dni roboczych pracujemy na pokrycie kosztów stałych, a ile pozostało na wypracowanie zysku.

Jak widzimy próg rentowności zależy od kosztów: stałych i zmiennych oraz ceny jednostkowej produktu. Koszty stałe to koszty niezależne od produkcji (koszty administracyjne, czynsze, amortyzacja), natomiast koszty zmienne zależą bezpośrednio od produkcji (koszt surowca, energii, wynagrodzenia pracownicze). Jak wskazaliśmy powyżej zysk wypracowujemy dopiero po przekroczeniu progu rentowności. Będzie on rosnąć tym szybciej, im większy będzie udział kosztów stałych w całkowitym koszcie produkcji.

Jest to tak zwany efekt dźwigni operacyjnej. Dzieje się tak, gdyż koszty stałe, pozostające na tym samym poziomie, rozkładają się wraz ze wzrostem produkcji na coraz większą liczbę wytworzonych jednostek produktu. Powoduje to zmniejszenie się kosztu jednostkowego i wzrost zysku przedsiębiorstwa.

Zobacz także interesujące frazy:

  • dźwignia operacyjna wzór;

  • dźwignia operacyjna i finansowa;

  • dźwignia operacyjna interpretacja.